သံသယစိတ္ေလး ကင္းေ၀းပါေစ

သံသယစိတ္ေလး ကင္းေ၀းပါေစ

ဘေလာဂ့္ကုိ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ စဲြလမ္းေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ဘေလာဂ့္ဂင္း ေနရရင္ ထမင္းေမ့တယ္၊ ဟင္းေမ့တယ္၊ ေဆြေမ့ မ်ိဳးေမ့နဲ႔ အတိတ္ေရာ ပစၥဳပၸန္ပါ ေမ့ပစ္တတ္တယ္။  အဲလုိ အကုန္ေမ့ျဖစ္ေအာင္လည္း ထုိင္ရာကမထ စိတ္လြတ္ကုိယ္လြတ္ ဘေလာဂ့္ေနတတ္ လုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ မီးလည္းလာမယ္ ကြန္နက္ရွင္းလဲ ေကာင္းတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သာလုိ႔ဆုိးၿပီ မွတ္ပါ။ အလြန္အကၽြံ လုိ႔ပဲဆုိဆုိ သဲတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာေျပာပါ ဘေလာဂ့္ဂင္း ေနရရင္ ေက်နပ္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ပါ။ ဘေလာဂ့္ဂါစစ္စစ္ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပမယ့္လည္း ဘေလာဂ့္ဂင္း တာကိုေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္ ေပ်ာ္ရႊင္မိတယ္။ ဒီဘေလာဂ့္ေတြကေန မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ သိျမင္ႏုိင္တယ္။ သူတုိ႔ ေရးတဲ့စာ၊ သူတုိ႔ စပ္တဲ့ကဗ်ာ ကေန သူတုိ႔ရဲ႕ လတ္တေလာ ခံစားခ်က္ေတြကုိ သိႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္အားငယ္ေနမယ္ ထင္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေစဖုိ႔ အားေပးျဖစ္တယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ သူကုိေတြ႕ရင္ အေပ်ာ္ေတြကူးၿပီး ကိုယ္လဲ လုိက္ေပ်ာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။  ေနာက္ၿပီး ကုိယ္သိခ်င္တဲ့ အုိင္တီ နည္းပညာေတြကုိ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေလ့လာ မွတ္သားႏုိင္တာကလည္း အျမတ္တစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာဂ့္ကုိ ေလွကား အမ်ိဳးမ်ိဳးေထာင္ၿပီး မေရာက္ ေရာက္ေအာင္ သြားၿမဲ သြားျဖစ္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာဂ့္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္ပြားတစ္ေယာက္ လုိ႔ပဲ ျမင္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမထြက္ခဲ့တဲ့ စကားေတြနဲ႔ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကုိ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အျပင္ေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးတယ္လုိ႔ ခံယူထားပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ ရြယ္ရည္ၿပီး ရင္ဖြင့္စရာရွိရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရင္ဖြင့္လုိ႔ရတယ္။ အခက္အခဲနဲ႔ ၀မ္းနည္းစရာ အျဖစ္ေတြ ႀကံဳခဲ့ရင္လည္း ဒီေပၚမွာပဲ ေပါက္ကဲြျဖစ္တယ္။ ေမ့ေဖ်ာက္လုိ႔မရႏုိင္တဲ့ အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔ မရွိခဲ့တဲ့ အခ်စ္ဆုိတာကုိ လြမ္းဖုိ႔ ျဖစ္လာရင္လည္း ကုိယ့္ဘေလာဂ့္မွာပဲ ငုိေၾကြးႏုိင္တာေၾကာင့္ ဘေလာဂ့္ကုိပဲ ခင္တြယ္ေနမိတာ အျပစ္မဟုတ္ေလာက္ ပါဘူးလုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ (သံေယာဇဥ္ရွိတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္က ဆံုးမခဲ့ဖူးတယ္။ ဘေလာဂ့္ဆုိတာကုိ အစ္မေတာ့ နားမလည္ဘူး၊ အခ်ိန္လည္း မေပးႏုိင္ဘူးတဲ့။ ငါ့ေမာင္လည္း မိန္းမယူရင္ ဘေလာဂ့္ဂါထဲက ရွာမယူနဲ႔ေနာ္တဲ့။ အခ်ိန္ျပည့္ သူဘေလာဂ့္ ကုိယ္ဘေလာဂ့္နဲ႔ဆုိ ထမင္းငတ္မွာတဲ့ .... ခုေတာ့ အဲဒီအစ္မလဲ ဆူပါထက္ေက်ာ္ၿပီး မဂၢါဘေလာဂ့္ဂါ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဘေလာဂ့္ကေပးတဲ့ ထူးျခားတဲ့ အႏွစ္သာရကုိ ခံစားတတ္သြားၿပီ ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘေလာဂ္ဂါ အသစ္တစ္ေယာက္ တုိးလာတာကိုေတာ့ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ ႀကိဳဆုိပါတယ္။)

ပုိလုိ႔ တန္ဖိုးထားေစတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ ဒီဘေလာဂ့္ေလးေၾကာင့္ စိတ္ခ်င္းနီး ဆႏၵခ်င္းႏြယ္ ရင္ခုန္သံစဥ္ခ်င္း တူညီတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ရလုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ပုိလုိ႔ရင္းႏွီးေစတဲ့ အေၾကာင္းကလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကုိ ကုိယ့္အာေဘာ္ ကိုယ့္အေတြ႕အႀကံဳ ကိုယ္ခံစားမိသလုိ ၀ုိင္း၀န္းတဂ္ၾက တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘေလာဂ့္အေပၚ ေပးရတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ျပန္ရတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ကုိ ဘယ္အခါမွ ႏႈိင္းယွဥ္တြက္ခ်က္ခဲ့တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ စာဖတ္သူေတြရဲ႕ မွတ္ခ်က္စကားေလး ေတြနဲ႔တင္ ပီတိေ၀ခဲ့ရတာပါ။ ဒီၾကည္ႏူးမႈေတြကုိပဲ တေလးတစားနဲ႔  အျမတ္ရယ္လုိ႔ မွတ္ယူပါတယ္။ ေတာ္လုိ႔ ထင္ေပၚခ်င္လုိ႔ ခ်ီးမႊမ္းခံခ်င္လုိ႔ အေရးပါ အရာေရာက္သူ ျဖစ္ခ်င္လို႔ ဘေလာဂ့္ကုိ ေရးခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ တဆက္တည္း ေျပာခ်င္တာက (ဆုရည္ နာမည္နဲ႔) ေႏွာင္းအေၾကာင္းအရာ ေတြေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ကုိ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစခဲ့မယ္ ဆုိရင္ အမွန္ပဲ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဗဟုသုတ မၾကြယ္ခဲ့လို႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္း အားနည္းခဲ့လို႔ အမွားအယြင္း ျဖစ္ရတယ္လုိ႔ပဲ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ နစ္နာေစခ်င္လုိ႔ အသားယူခ်င္လုိ႔ (ဆုရည္ နာမည္နဲ႔) ေရးခဲ့တာ မဟုတ္တာကုိလဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တင္က်န္ေနေသးတဲ့ သံသယ အမွားကုိလည္း ေနာင္အလ်ဥ္းသင့္ရင္ ၀န္ခံသြားဖုိ႔ ၀န္မေလးပါဘူးလုိ႔ ကတိေပးပါတယ္။ အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။

အေတြ႕ခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္

ႏွစ္သစ္ကုိ အြန္လိုင္းေပၚက သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ပုိ႔သတဲ့ ေမတၱာေတြ အနႏၱနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္လဲ စိတ္ႏွလံုး ေအးခ်မ္းခဲ့ပါတယ္။ သၾကၤန္ရက္အတြင္း ပုိ႔စ္အသစ္ တင္မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ စီဗံုးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေရလာေလာင္းၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္စကား ေတြေၾကာင့္ တကယ္ပဲ ရင္ထဲ လႈိက္လွဲစြာ ၾကည္ႏူး ခဲ့ရပါတယ္။ ဘေလာဂ့္ကုိ စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ေရးခဲ့တာ ၄-၄-၀၉ ရက္ေန႔က တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ႏွစ္ ဆုိတဲ့ ကာလအတြင္းမွာ အြန္လိုင္းေပၚက ခင္မင္ခြင့္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ မွတ္သားထားတဲ့ ဒုိင္ယာရီထဲ ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့ ၄၈၀ ေက်ာ္ ၅၀၀ နီးပါး ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကနဦး ခင္မင္ခဲ့တဲ့ ဘေလာဂ္ဂါေတြ မထင္မရွား ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ ၾကသလုိ၊ မၾကာမတင္ လင္းလက္လာတဲ့ ဘေလာဂ္ဂါလက္သစ္ ေတြအဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ခံရရင္ အြန္လုိင္းေပၚ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေရအတြက္ မ်ားေပမယ့္ အျပင္ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေတြ႕ဆံုျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဆုိလုိ႔ ကေန႔အထိ တစ္ေယာက္မွ မရွိခဲ့ေသးတာေတာ့ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးတြင္တြင္ သြားေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္လည္း ပါမယ္ ထင္ပါတယ္။

" ေတြ႔ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္ " ဆုိၿပီး လိပ္ျပာေလး က သၾကၤန္ရက္အတြင္း Tag ထားခဲ့ပါတယ္။ လိပ္ျပာေလး ေရးတဲ့ မူရင္းပုိ႔စ္ ကုိေတာ့ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားၿပီး ဖြင့္ေပမယ့္ သူ႔ဘေလာဂ့္အိမ္ကုိ ဖြင့္မရခဲ့ပါဘူး။ Tag ေခါင္းစဥ္က " ေတြ႕ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္ " လုိ႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ မ်က္ႏွာလုိက္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ရင္တြင္း ဆႏၵကေတာ့ စာေရးေဖာ္ စာေရးဖက္၊ စာဖတ္ေဖာ္ စာဖတ္ဖက္ အြန္လုိင္း သူငယ္ခ်င္း အားလံုးကို ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူး ခ်င္ပါတယ္။ ေလာဘႀကီးလြန္းတယ္လုိ႔ ထင္မိမလားပဲဗ်ာ။ တတ္ႏုိင္ဘူးေလ ကန္႔သတ္ခ်က္ေလးနဲ႔မွ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းမွာပါ။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေတြ႕ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္က မိန္းကေလး ၁၀ ေယာက္လံုး ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ေျပာစမွတ္ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ျပႆနာေတာ့ ရွိမယ္ ျဖစ္မယ္ မထင္ပါဘူး။ က်ားက်ားခ်င္းေတာ့ လမ္းမွာမေတြ႕ ျဖစ္ရင္ေတာ့ တိရစၦာန္ရံုသြားၾကည့္လည္း ေတြ႕ႏုိင္ေသးတာပဲ မဟုတ္လား။ (၀ိုင္း႐ုိက္ရင္ေတာ့ ေျပးၿပီသာမွတ္) ေတြ႕ဖူးခ်င္တဲ့ ဒီ ၁၀ ေယာက္ ထဲမွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္မရႏုိင္ေအာင္ သိပ္မုန္းေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြလည္း ပါပါတယ္။ မုန္းေနေပမယ့္ ေတြ႕ဖူးခ်င္ ေသးတဲ့ ဆႏၵကုိ မဖံုးဖိႏုိင္တာေတာ့ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေတြ႕ခ်င္ဆံုး မိန္းကေလး ၁၀ ေယာက္ေတာ့ .. ..

လိပ္ျပာေလး ကၽြန္ေတာ့္ကုိ Tag ထားလုိ႔ ေတြ႕ဖူးခ်င္တာပါ။
မီကူးမီ ဘာမွ ဟုတ္ပါဘူး၊ ေတြ႕ဖူးခ်င္တာပါ။
ပန္းခင္းေလး မအားမလပ္တဲ့ ကုမၸဏီအလုပ္ေတြၾကားက ေကာင္မေလး။
ခ်င္းမေလး စကားေျပာတာ မပီတဲ့ ကေလးမေလး။
ငွက္ငယ္ေလး ပုိ႔စ္အသစ္တင္တုိင္း အသိေပးတယ္။
မီးေလးဇာ အၾကြားပုိၿပီး အၿမဲ ၀ိတ္ေလ်ာ့ေနတဲ့ အစ္မ။
ေကာင္းကင္ျဖဴ အၿမဲ အကူအညီေတာင္းေပမယ့္ တစ္ခါမွ လုပ္မေပးႏုိင္လုိ႔ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစတယ္။
ေကာင္းကင္ျပာ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္းက ရြာငံသူ မုိ႔လုိ႔။
ေမတၱာေရာင္ျပန္္္ ႐ံုးမသြားခင္မနက္တုိင္း ၀င္ႏႈတ္ဆက္ေနတတ္လုိ႔။
မခင္ဦးေမ ဓာတ္ပံုတစ္ခု၊ စာတစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ကြန္မင့္ ၁၀၀ ေက်ာ္ရေအာင္ လုပ္ႏုိင္လုိ႔။

ေတြ႕ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္ ေတာ့ ျပည့္သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ အေပၚက ေျပာခဲ့သလုိပဲ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ အားလံုးကုိ ေတြ႕ဖူးခ်င္တာ တကယ့္ဆႏၵအမွန္ပါ။ ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကုိ ဦးစားေပးေနရတဲ့ ဘ၀ေသးေသးေလးမွာ ေနေပ်ာ္သလုိ ေနေနရပါတယ္။ က်န္ရွိေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ စိတ္မကြပ္ဖုိ႔ အသိေပး ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾက ပါေစဗ်ာ။

ေလမျဖတ္ေအာင္ အခါးရည္ကုိ ေဆာင္

ခုႏွစ္ရန္ကုန္ေႏြက မတ္လဆန္း ကတည္းက ျပင္းျပစြာနဲ႔ လူတုိင္းကုိ ပူေလာင္စြာ ခံစားေစခဲ့တယ္။ မုိးလင္းကေန မုိးခ်ဳပ္အထိ အပူဒဏ္ကုိ လူးလူးလိွမ္းလွိမ့္ ထိေတြ႕ေနရတယ္။ အပူဒဏ္ကာကြယ္ဖုိ႔ လူလုပ္ ဇိမ္ခံ ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ အဲကြန္းနဲ႔ ပန္ကာကလည္း ခ်စ္ေဖႀကီး မီးကမလာေတာ့ ေဆြးရတယ္။ မီးမလာေတာ့ ခ်စ္သမီး ေရက မလာျပန္ဘူး ဒါနဲ႔ လြမ္းစရာေလး ထပ္ျပန္ေရာ။ ေဆြးတာေတြ လြမ္းတာေတြ ကင္းေ၀းဖို႔ ေရသန္႔ဘူးကုိ အေဖာ္လုပ္ၿပီး ဆုိက္ဘာဆုိင္ ဆီကုိပဲ ေျခဦးလွည့္ ေနမိတယ္။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ဆုိ ဆုိင္ရွင္က ၾကည္ျဖဴစြာနဲ႔ ႀကိဳဆုိပါရဲ႕။ သံုးရက္ ေလးရက္ၾကာရင္ ဆုိင္က သိပ္မၾကည္ေတာ့ဘူး။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေလွကား ရွည္ရွည္နဲ႔ မသြားရဘူးဆုိၿပီး ကာျဖဴးထုတ္ထားတဲ့ ဘေလာဂ့္ရြာေတြကုိ အကုန္ေလွ်ာက္သြား ေနလို႔ေလ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔စီးပြားေရးကုိ တုတ္နဲ႔ အထုိးခံရမွာေၾကာက္တာနဲ႔ ဆုိင္ရွင္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိေတြ႕ရင္ လွန္႔ေနတာ။ မေကာင္းႀကံတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္မွာ သြားလည္စရာ ဒီဘေလာဂ့္ အိမ္ေလးေတြပဲ ရွိတာေၾကာင့္ နားလည္ေပး ေစခ်င္ပါတယ္။ ဥတုပူလုိ႔ ေရခဲစိမ္ ေရသန္႔ဗူးေတြ တအားေသာက္ေတာ့လည္း အစာအိမ္ ေရာင္သလုိ ျဖစ္ၿပီး တေန႔က ၀မ္းပ်က္တာ ခံစားရတယ္။ ေဆးအလ်င္မီလုိ႔ ခုလုိ ျပန္ေတြ႕ႏုိင္တာပါ။ ေဆးခန္းေဒါက္ေဒါက္က မွာလုိက္တယ္ ဒီလုိ ရာသီမွာ ေရသန္႔ဗူး ေသာက္တာထက္ ေရက်က္ေအး ျဖစ္ျဖစ္ ေရေႏြးၾကမ္း (အခါးရည္) ျဖစ္ျဖစ္ ေသာက္တာ ပုိေကာင္းတယ္လုိ႔ အႀကံေပးခဲ့တယ္။

လဖက္ရည္ၾကမ္း တစ္ေန႔ သံုးခြက္ ေသာက္သံုးျဖစ္မယ္ ဆုိရင္ ေလျဖတ္ျခင္း အႏၱရာယ္ကေန သိသာထင္ရွားစြာ ေလ်ာ့နည္းေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ လူႀကီးပိုင္းမွာ အျဖစ္မ်ားတတ္တဲ့ ေလျဖတ္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ထဲမွာ ကမဲလီးယားအပင္ကေန ျပဳျပင္ထားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ လူေတြက လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္တဲ့အေလ့အထ ကေန ေလျဖတ္တဲ့ ေရာဂါဆိုးကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ေၾကာင္းကုိ သိသူ အလြန္နည္းပါးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေလျဖတ္ေ၀ဒနာ ခံစားလာၾကတဲ့ အခါမွသာ ေဆး၀ါးကုသမႈ ခံယူၾကတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ေလျဖတ္ျခင္းသည္ အလြန္လ်င္ျမန္စြာ ဆုိးက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေစၿပီး ေလျဖတ္ေ၀ဒနာရွင္ေတြ အေနနဲ႔ ေဆး၀ါးကုသမႈ ခံယူရာမွာ အလြန္ ေနာက္က်တတ္ၾက ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန႔လွ်င္ အနည္းဆံုး လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း သံုးခြက္ ေသာက္သံုးျခင္းျဖင့္ ေလျဖတ္ျခင္း ေ၀ဒနာကုိ ကာကြယ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေလျဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ ႀကံဳေတြ႕လာႏုိင္တဲ့ ဆုိးက်ိဳးေတြကုိလည္း တင္ႀကိဳ ကာကြယ္မႈ ျပဳရာေရာက္တယ္လုိ႔ သိရွိပါတယ္။

ရွမ္းျပည္ ေတာဘက္မွာေတာ့ အိမ္လည္က မီးဖုိေဘးမွာ ေျမအုိးေလးထဲ လက္ဖက္ေျခာက္ခပ္ၿပီး တေနကုန္ ေသာက္ေနတတ္တဲ့ ေတာင္သူေတြကုိ ေတြ႕ဖူးတယ္။ ပင္ေလာင္းဘက္က အရြက္ ေသးမွ်င္မွ်င္နဲ႔ ေစာ္ဘြားႏႈတ္ခမ္းေမႊး လက္ဖက္ေျခာက္ေတြဆုိ နာမည္ႀကီးတယ္။ တာရွည္ သုိေလွာင္ထားလဲ မႈိမတက္ဘူး။ ေနာက္ ဟဲဟုိးဘက္က ပေလာင္ လက္ဖက္ေျခာက္လဲပဲ ေရေႏြးထဲမွာ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔နဲ႔ မုိ႔ ေသာက္ရတာ ခံတြင္းေတြ႕ေစတယ္။ အင္းသားေတြက်ေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္ကို ေလွာ္ၿပီးမွ ေသာက္ၾကတယ္။ ထူးျခားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း အရသာကုိ ျဖစ္ေစတယ္။ ေနာက္ ႏွမ္းေလွာ္ၿပီး လက္ဖက္ေျခာက္နဲ႔အတူ ထည့္ေသာက္ ၾကေသးတယ္။ ေကာက္ညႇင္းရြက္ေမြး ပါထည့္ေသာက္လုိ႔ကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတာင္ ေရထားရလိမ့္မယ္။ ေျမာက္ပုိင္းက ေရႊဖီမုိးလြတ္ လက္ဖက္ေျခာက္ေတြလဲ နာမည္ႀကီးတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္ အနံ႔ကုိ စပယ္ပန္းအနံ႔နဲ႔ ျပဳျပင္ၿပီး လွပေသသပ္တဲ့ သံဗူးေတြနဲ႔ ျပည္ပပုိ႔ကုန္အေနနဲ႔ တရုတ္ဘက္က ၀င္လာတာ မ်ားတယ္။ စပယ္ပန္းအနံ႔နဲ႔မုိ႔ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္တဲ့အေလ့ကုိ ပုိစဲြမက္ေစပါတယ္။ အ၀ါေရာင္ Auramine O ဆုိးေဆးေၾကာင့္ လက္ဖက္အစိုေတြ ေစ်းကြက္ပ်က္ခ်ိန္မွာ လက္ဖက္ေျခာက္ပဲြရံု ပိုင္ရွင္ သူငယ္ခ်င္း စိုင္းေနာင့္ အတြက္ အခမဲ့လက္ဖက္ေျခာက္ ေၾကာ္ျငာ ၀င္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစလို႔ .. ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။

လက္ဖက္စိုက္ခင္းတြင္ လက္ဖက္ခူးေနၾကစဥ္

( ပံုေတြကို google image ကေန ယူထားတယ္ေနာ္ )

မိတ္ေကာင္းေဆြမြန္

ကိုယ္ကုိယ္တုိင္က စီးပြားေရးသမား ျဖစ္တဲ့အျပင္ လူအမ်ားနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ ေနရတဲ့ ကားသမား တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။ မတူညီတဲ့ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ျခားနားတဲ့ စိတ္အေထြေထြ ရွိေနၾကတဲ့ ေလာကသားေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ ေျပာဆုိ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းေနရတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကေတာ့ လူငယ္ပီပီ ေဖာက္သည္ေတြကုိ အၿမဲပဲ ဦးညြတ္ၿပီး တေလးတစား ဆက္ဆံပါတယ္။ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္သည္ ကုိလည္း အလုိက္အထုိက္ ဆလံေပး ဆက္ဆံပါတယ္။ ကုန္တုိက္ မန္ေနဂ်ာနဲ႔လည္း လည္တၿငိမ့္ၿငိမ့္ ႐ုိေသတာမုိ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ တစ္ခါတေလ ေပါေတာေတာ ျဖစ္ေနသလားလုိ႔ ဆန္းစစ္မိပါတယ္။ လုပ္ငန္းရဲ႕သေဘာ သဘာ၀မုိ႔ ေပါေနရင္လည္း ခြင့္လြတ္ႏုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ လူေတြထဲက လူတစ္ေယာက္မုိ႔ ေန႔ေတြထပ္လုိ႔ ရက္ေတြ ဆက္လာေတာ့လည္း အဆင္မေျပရင္ မေျပသလုိ ဘုစကားေတြ ေျပာျဖစ္မိတယ္။ စိတ္ထဲက ပါလုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြကုိ လုိခ်င္ တပ္မက္ပါတယ္။ စိတ္သေဘာျခင္း ထပ္တူသည္ ျဖစ္ေစ စိတ္အျမင္ျခင္း ဆန္႔က်င္သည္ ျဖစ္ပါေစ လူတုိင္းနဲ႔ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ မိတ္ေဆြစစ္ တစ္ေယာက္ရဖုိ႔ ႏွစ္ေတြ အၾကာႀကီးေစာင့္ရပါေစ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္တယ္လုိ႔ပဲ ျမင္မိပါတယ္။

မိတ္ေဆြေကာင္းဆုိတာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ကၽြန္းကုိကိုင္းမွီ၊ ကုိင္းကုိကၽြန္းမီွ ဆုိသလုိ အျပန္အလွန္ မွီခုိ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈရွိၾကရ ပါမယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကုိ တစ္ေယာက္က ေလးစား အသိအမွတ္ျပဳၿပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကုိ တစ္ေယာက္က ေဖးမကူညီ ျဖည့္စြမ္းေပး ရပါမယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဘးအႏၱရာယ္ကုိ တစ္ေယာက္က ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကုိ တစ္ေယာက္က ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ဂုဏ္ယူတတ္ ရပါမယ္။ တစ္ေယာက္က ေကာင္းစားရင္ က်န္တစ္ေယာက္က မနာလုိ ၀န္တုိျခင္း မရွိပါဘဲ မုဒိတာစိတ္ ထားရွိတတ္ ရပါမယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွားကုိ တစ္ေယာက္က သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ိဳးကုိ တစ္ေယာက္က ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းဟာ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းေတြရဲ႕ က်င့္ႀကံအပ္တဲ့ ေကာင္းျမတ္တဲ့ လကၡဏာ ျဖစ္ပါတယ္။

မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ဆုိတာကေတာ့ တစ္ကုိယ္ေကာင္း မဆန္တဲ့သူ။ ေစတနာမွန္ကန္တဲ့သူ၊ အက်ိဳးတူ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ သတၱိရွိရွိ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ကူညီလုိစိတ္ရွိသူ၊ အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ အေရးႀကံဳ လာတဲ့အခါ ေခါင္းေရွာင္ ေသြဖီ မသြားပါဘဲ မိမိေရွ႕ကေန မားမားမတ္မတ္ရပ္ၿပီး ကူညီ ေျဖရွင္းေပးတာေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ အျခားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွားအယြင္းနဲ႔ အျပစ္ေတြကုိပဲ ၾကည့္ေျပာေနမယ္၊ အားနည္းခ်က္ေတြကုိပဲ ျမင္ေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကုိ သူ႔အေပါင္း အသင္း မိတ္ေဆြေတြက ေရွာင္ရွားဖယ္ျပန္ သြားၾကမွာ ဓမၼတာပါ။ အဲဒီနည္းနဲ႔ လူေတြကုိ စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းလုိ႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈနဲ႔ ျပစ္ခ်က္ဆိုတာ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ ရွိတတ္ၾကတာ သဘာ၀ပါ။ ပုထုစဥ္ လူသားမုိ႔ ေျခာက္ပစ္ကင္း သဲလဲစင္ တယ္ဆုိတာ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ဆီကေန အေကာင္းေတြခ်ည္း ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ မရစေကာင္း တာကုိေတာ့ နားလည္ထားၿပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္း တစ္ပြင့္ရဖုိ႔ ေငြေၾကးဥစၥာနဲ႔ ပံုေအာေပးၿပီး ရႏုိင္ေပမဲ့လည္း မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ကုိ ရရွိႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ေတာ့ ေငြကုိပံုေအာေပးလို႔ မရႏုိင္ေကာင္းပါဘူး။ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္းထက္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းက ပုိၿပီး ရွားပါတယ္။ ပုိၿပီး တန္ဖုိးႀကီးပါတယ္။ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္းကုိ တန္ဖုိးထား သတ္မွတ္လို႔ ရႏုိင္ေပမယ့္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမွာ တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႔ မရႏုိင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာၾကား ခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးကုိ ေလးစားခင္မင္လ်က္ပါ။

ရင္ထဲက လြန္ဆဲြပဲြ (သုိ႔) ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္

ဖိုးရွမ္းငယ္ငယ္က ၀၀ကစ္ကစ္ေလးမုိ႔ ရပ္ကြက္ထဲကုိ လမ္းသလားၿပီးလုိ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ပါးႏွစ္ဖက္လံုး ေရာင္သြားသလား ေအာင့္ေမ့ရတယ္။ ေတြ႕သမွ် ကုိကုိ မမေတြက ပါးေဖာင္းေဖာင္း ႏွစ္ဖက္ကုိ အားမလုိ အားမရနဲ႔ ဆဲြဆဲြသြားၾကလုိ႔ပါ။ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္လုိ႔ ကုိရင္၀တ္ၿပီးမွပဲ အရပ္က ရွည္ထြက္ၿပီး လူႀကီး တစ္ေယာက္လုိ ကလန္ကလား ျဖစ္သြားတယ္။ ငယ္က ဖုိးရွမ္းလုိ႔ ေခၚရာကေန ႀကီးေတာ့ ရွမ္းႀကီးလုိ႔ ခ်စ္စႏုိး ေျပာင္းေခၚၾကတယ္။ ဖုိးရွမ္း ေဖေဖက ရွမ္း-တရုတ္စပ္တယ္။ အလုပ္ကေတာ့ ကုန္တင္ကားႀကီးေတြ ေထာင္ၿပီး ကုန္ေတြ ခရီးသည္ေတြ ပုိ႔တဲ့အလုပ္ လုပ္တယ္။ သူ႔၀ါသနာနဲ႔ သူ႔ကၽြမ္းက်င္ရာက ဒီကားအလုပ္ပါပဲ။ မွန္တာ ၀န္ခံရင္ ကားသမားဆုိေတာ့ အေသာက္အစားေတာ့ မကင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမေမနဲ႔ မိသားစုကိုေတာ့ ဒုကၡမေပးခဲ့ပါဘူး။ ေမေမကေတာ့ ခ်က္တယ္ ျပဳတ္တယ္ ေလွ်ာ္တယ္ ဖြတ္တယ္။ ေန႔ခင္းဖက္ဆုိ တစ္လမ္းေက်ာ္က သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ တစ္ေနကုန္ သြားေနတယ္။ (အမွန္ေတာ့ အပ်င္းေျပ ဖဲသြားကစားတာပါ) ေမေမနဲ႔အတူ ဖုိးရွမ္းလည္း အၿမဲလုိက္သြားေလ့ရွိတဲ့ အိမ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ ဖုိးရွမ္းထက္ ၂ ႏွစ္ငယ္တဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ နာမည္က နန္းေလာဝ္ခမ္း လုိ႔ေခၚတယ္။ ဖုိးရွမ္းတို႔ ေဖေဖလုိမ်ိဳးပဲ ကုန္ကားေထာင္တယ္။ လုပ္ငန္းတူလည္းျဖစ္၊ တစ္ၿမိဳ႕တည္းသား ေတြလည္းျဖစ္။ စားအိမ္ ေသာက္အိမ္လည္း ျဖစ္ေတာ့ ငယ္ကတည္းက ဖုိးရွမ္းေလးနဲ႔ ေလာဝ္ခမ္းတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကုိေစ့စပ္ ထားလုိက္ၾကတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာသားနဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးမုိ႔ ေဆြမ်ိဳးစပ္ၿပီး ေသြးခ်င္းနီးေအာင္ လူႀကီးေတြက စီမံခဲ့တာပါ။

ေဖေဖက အၿမဲခရီးထြက္ေတာ့ ဖုိးရွမ္းေလးကုိ ေမေမရဲ႕အခ်စ္ကပဲ အေလးပုိခဲ့ၿပီး အရမ္းပဲ အလုိလုိက္တယ္။ တစ္ဦးတည္းရွိတဲ့ ဖုိးရွမ္းကုိ မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ လုိေလေသးမရွိ ျဖည့္ဆည္းေပး ခဲ့တယ္။ ဖုိးရွမ္းေလး ၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ အိမ္ကုိ တစ္ခါမွ မခဲြစဖူးခဲြၿပီး တစ္နယ္တေက်းကုိ ေက်ာင္းသြားတက္တယ္။ ေလွာင္အိမ္က လႊတ္လုိက္တဲ့ ငွက္ကေလးလုိ လြတ္လပ္သြားတယ္။ ျပင္ပဗဟုသုတကို နီးနီးကပ္ကပ္ ေလ့လာခြင့္ရေတာ့ အျမင္က်ယ္တာ ရွိခဲ့သလုိ။ ေလာကအေတြ႕အႀကံဳ မရွိလုိ႔ ဆံုး႐ႈံုးနစ္နာ တာေတြလည္း မနည္းပါဘူး။ ေတာင္ႀကီးမွာ ေနတုန္းကေတာ့ အိမ္ကို မၾကာမၾကာ ျပန္ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္။ မန္းေလးကုိ ေက်ာင္းေျပာင္း တက္ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အိမ္မျပန္ျဖစ္တာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းၿပီးသြားေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိနဲ႔ အၾကာႀကီးပဲ ေသာင္တင္ေနမိတယ္။ ကုိယ့္ရပ္ ကုိယ့္ရြာ ကိုယ္ဌာနကုိ ေမ့ေလ်ာ့လြယ္ ေစတာကေတာ့ မကုန္ဆံုးႏိုင္တဲ့ အတတ္ပညာေတြ နည္းပညာေတြကုိ ဆည္းပူးေနလို႔ပါ။ ဘဲြ႕ယူတဲ့ႏွစ္မွာပဲ ေမေမေနမေကာင္းလို႔ ဖုိးရွမ္း အိမ္ျပန္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေမေမ့ကို ေနာက္ဆံုးေတြ႕ဖုိ႔  ျပန္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္လည္း မွားမယ္ မထင္ပါဘူး။ ေမြးေမေမကုိ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ ေက်းဇူးခြင့္မရခဲ့တဲ့ ဖုိးရွမ္းေလးဟာ ေမေမ မရွိေတာ့မွ ေနာင္တ ရခဲ့တယ္။

ေမေမက ဖုိးရွမ္းေလးကို ကတိတစ္ခြန္းပဲ ေတာင္းသြားတယ္။ အိမ္က စီးပြားေရးကို ဦးစီးၿပီး ၃၀ ျပည့္တဲ့ႏွစ္မွာ လူႀကီးေတြ သေဘာတူထားတဲ့ ေလာဝ္ခမ္းနဲ႔ လက္ထပ္ယူဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖုိးရွမ္းေလးခမ်ာ မိဘႏွစ္ပါးလံုး မရွိေတာ့တဲ့ နယ္ကုိစြန္႔ၿပီး ၿမိဳ႕ေပၚ ေျပာင္းလာတယ္။ အေဖရဲ႕ လက္ငုတ္လက္ရင္း အလုပ္ကုိ ဦးစီးလုပ္ကုိင္တယ္။ တုိးတက္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ေမေမမွာထားတဲ့အတုိင္း နန္းေလာဝ္ခမ္းကို ဆက္သြယ္တယ္။ အထက္တန္း ေအာင္တဲ့အထိ အတူတူ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြ႕ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး အုိးတုိး အန္းတန္းနဲ႔ရယ္ပါ။ စကားေျပာေတာ့လည္း အေယာင္အေယာင္ အမွားမွားေတြပါပဲ။ ေလာဝ္ခမ္းက ကြန္ပ်ဴတာတကၠသုိလ္ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔ နယ္မွာပဲ မိဘေတြနဲ႔အတူ အေျခခ်ေနတယ္။ မိန္းကေလးဆုိေတာ့ တကူးတက အျပင္အလုပ္ထြက္လုပ္တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဖုိးရွမ္းနဲ႔ ေလာဝ္ခမ္းတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ျပန္ေတြ႕ၿပီး ေနာက္ပုိင္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပါဘူး။

လုပ္ငန္းခြင္ထဲေရာက္ေတာ့ ဖုိးရွမ္းခမ်ာ လူငယ္တုိ႔ သဘာ၀ အေပ်ာ္အပါးေတြေနာက္ မလုိက္ႏုိင္ရွာ ခဲ့ပါဘူး။ ျမားေျမွာင္လွတဲ့ အလုပ္ထဲမွာပဲ နစ္ေနရေတာ့ ႏွလံုးသားေရးကုိ ေရွ႕တန္း မတင္ႏုိင္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။ တစ္ႏွစ္ကို ၈ လေလာက္ ခရီးထြက္ေနရသူ တစ္ေယာက္အတြက္ အလုပ္အေပၚမွာပဲ သံေယာဇဥ္တြယ္ ေနမိတယ္။ (အမွန္ေတာ့ ေလာဘေဇာ ကပ္ေနတာပါ။) မွတ္မွတ္ရရ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ သၾကၤန္ေလာက္ကစၿပီး အလုပ္က ပါးလာတယ္။ ခရီးကုိ ႀကိဳၾကားႀကိဳၾကား ေလာက္ပဲ သြားရေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ဖုိးရွမ္း ၀ါသနာပါတဲ့ အင္တာနက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေစခဲ့တယ္။ အင္တာနက္ေပၚမွာ ဟုိလူနဲ႔ေတြ႕လည္း သံေယာဇဥ္တြယ္မိ၊ ဒီတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕လည္း သံေယာဇဥ္တြယ္မိနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဘယ္ဟာက အမွားအမွန္၊ ဘယ္ဟာက အတုအေယာင္ ဆုိတာကုိ မဆန္းစစ္မိခဲ့တာ အမွန္ပါ။ အမွားသံေ၀ဂေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ရၿပီးမွပဲ ဖုိးရွမ္းခမ်ာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ဖုိးရွမ္းရဲ႕ ႏွလံုးေသြးကုိ သံစဥ္မမွန္ေအာင္ ခုန္ေစတဲ့ အခ်စ္ဆုိတာကုိ စတင္ေတြ႕ခဲ့တယ္။ အခ်စ္ကုိ မ်က္စိနဲ႔  ကိုယ္တုိုင္ကုိယ္က် တပ္အပ္ မျမင္ဖူးေသးေပမယ့္ ၾကားေနရတဲ့ အသံလြင္လြင္ေလးကပဲ ဖုိးရွမ္းေလးရဲ႕ ႏွလံုးစည္းခ်က္ကုိ လႈပ္ခတ္ေစတယ္ဆုိတာ ၀န္ခံပါတယ္။ ေလလုိင္းထဲက ပုိ႔လုိက္တဲ့ ပံုေလးေတြကုိၾကည့္ၿပီး သံေယာဇဥ္ပုိတြယ္ေစတယ္ ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။

အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ယႏၱယားကုိ ေရွ႕ဆက္မရေအာင္ တားထားလုိ႔ မရသလုိ၊ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ျပဳျပင္ ဖန္တီးယူလုိ႔ ရေကာင္းတဲ့ အရာမဟုတ္ပါဘူး။ ဖုိးရွမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသားေရးရာ လြန္ဆဲြတုိက္ပဲြဟာ မၾကာမတင္မွာ အဆံုးအျဖတ္ ေပးရမဲ့ ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖုိးရွမ္းအဖုိ႔ မိဘေတြကုိ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ကုိပဲ အခ်စ္မပါတဲ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကုိ ထူေထာင္ႏုိင္မလား၊ ထူေထာင္သင့္ပါသလား။ ဒါမွမဟုတ္ပါပဲ မိဘစကားကုိ ဖယ္ရွားၿပီး ဖိုးရွမ္းရင္ထဲမွာ ေနရာအျပည့္ ယူထားတဲ့ 21 Vs Me န႔ဲ  စိတ္ယုိင္ၿပီး အႏွစ္သာရျပည့္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ထူေထာင္ သင့္ပါလား။ 2010 Elections ထက္ပုိအေရးႀကီးတဲ့ ဖုိးရွမ္းေလးရဲ႕ ရင္ထဲက လြန္ဆဲြပဲြေလးမွာ ဘယ္သူ႔ကုိ အေလးသာေစခ်င္တယ္၊ ဘယ္သူ႔ကုိ အေလးထားရမယ္ ဆုိတဲ့ အားေပးစကားေလးကုိ ဖုိးရွမ္းကုိ ခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းအားလံုးက မျဖစ္မေန အႀကံဥာဏ္ ေပးၾကပါအုန္းလုိ႔ ေတာင္းဆုိခ်င္ပါတယ္။ မပ်က္မကြက္နဲ႔ပါ။

အေဝးဆံုးကုိ .... လွမ္း

 

ေႏွာင္ႀကိဳး

မျမင္ႏုိင္တဲ့ သံေယာဇဥ္ အမွ်င္တန္း ေလးတစ္မွ်င္ရဲ႕ ရစ္ေႏွာင္ဖဲြ႕မႈဟာ
ေျဖမေျပႏိုင္ေအာင္ ခိုင္ၿမဲ လြန္းလွပါတယ္။

စမွတ္နဲ႔ ဆံုးမွတ္ဟာ ေ၀းကြာလြန္းလွ ေပမယ့္ 
ဒီသံေယာဇဥ္ ႀကိဳးေလးဟာ ျပတ္ေတာက္ႏုိင္စြမ္း မရွိပါဘဲ
ပုိမုိ ရစ္တြယ္ ေနမိတာကုိ ၀န္ခံပါတယ္။

သိမ္ေမြ႕တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႔ ရစ္ပတ္ထံုးေႏွာင္ထားတဲ့
ဒီသံေယာဇဥ္ႀကိဳးေလးကုိ တင္းမာမႈေတြနဲ႔ ၿပိဳင္ဆုိင္ၿပီး ျဖတ္ေတာက္ပစ္ မယ္ဆုိရင္
ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ နာက်င္မႈ ေ၀ဒနာေတြကုိ
တေဆြးေျမ့ေျမ့ ခံစားရမွာ အေသအခ်ာပါ။

သုိ႔ေပမယ့္ တစ္ဖက္သတ္ဆန္လြန္းတဲ့ ဒီေႏွာင္ႀကိဳးေလးအတြက္
ေစာင္းႀကိဳးညင္းသလုိ အေလ်ာ့အတင္း ညိႇပါေသာ္လည္း
ျပတ္ေတာက္ေအာင္ အေၾကာင္းဖန္ဖန္လာတာမုိ႔
ဖယ္ခြာဖုိ႔ အေၾကာင္း မေႏွာင္းခင္ အခ်ိန္မွာ
အသိတရားေလး ထြန္းလင္းခဲ့ၿပီ .. .. ။

ဒီလုိေလး ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ပါတယ္

သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အိမ္ကုိ ေရာက္ခဲ့ရင္ " မဂၤလာပါ " ဆုိၿပီး အလ်င္ ႏႈတ္ဆက္မိတာ ကုိယ္ပုိင္ဟန္ပန္ လုိျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေနာက္ "ခ်မ္းေျမ့ပါေစ"၊ "ရႊင္လန္းပါေစ"၊ "ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ" စသျဖင့္ အပိတ္ ႏႈက္ခြန္းဆက္ၿပီးမွ ျပန္လာတတ္ပါတယ္။ မျမင္ႏုိင္တဲ့၊ မေတြ႕ဖူးတဲ့ အြန္လုိင္းေပၚ က သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမလို၊ မိတ္ေတြစစ္ေတြလုိပဲ ခင္မင္ ရင္းႏွီးစြာနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္မင္စိတ္နဲ႔ အာလုတ္ျပဳတဲ့ စကားေလးပါ။ ျပင္ပေလာကမွာ က်ေတာ့ "လွလုိ႔ ၀လုိ႔ ပါလား" ဆုိၿပီး ဥပကာရ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး အစစ အရာရာ အဆင္ေျပေနပါမွ စိတ္ခ်မ္းသာၿပီး လွပ ေနႏုိင္တာေပါ့ေနာ္။ ဒီလုိ လွပေနမွ ျပည့္ျပည့္၀၀ စုိစုိျပည္ျပည္ ျဖစ္မယ္ေလ။ ေစတနာအရင္းခံနဲ႔ လူေတြ အဆင္ေျပၾကၿပီး စုိျပည္လွပေနဖုိ႔၊ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ဘ၀ကုိ ေက်ာ္လႊား ႏုိင္ၾကဖို႔အတြက္ လွလုိ႔ ၀လုိ႔ ပါလားလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္ၿပီး ရယ္ေမာႏုိင္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

စိတ္လက္ေပါ့ပါးစြာနဲ႔ ရယ္ေမာႏိုင္တာဟာ က်န္းမာေရးကုိ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အေထာက္အကူ ျပဳႏုိင္ပါတယ္။ ႐ုပ္ပိုင္းနဲ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ႏွစ္ခုလံုးအတြက္ မျဖစ္မေန လုိအပ္တဲ့ အရာကိစၥေလးပါ။ ရယ္ေမာလုိက္ျခင္းျဖင့္ မ်က္ႏွာျပင္မွရွိတဲ့ အေၾကာအခ်င္ေတြ ဘယ္မွ် ဘယ္၍ ဘယ္လို လႈပ္ရွားေစၿပီး ဘယ္အတုိင္း အတာအထိ က်န္းမာေရးကုိ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစတာကုိေတာ့ ေဆးပညာရွင္ေတြက ပုိသိ၊ ပုိနားလည္မွာပါ။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာက စိတ္ညစ္ ငုိယုိေနရ တာထက္ေတာ့ ပုိေကာင္းတယ္ ဆုိတာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ မဟုတ္လား။

ဒါေၾကာင့္ ရယ္ေမာႏုိင္ၾကပါေစ၊ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ၊ ဒီကေနတစ္ဆင့္ ၀၀လွလွ ေလးေတြ ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္း ေမတၱာပုိ႔ၾကတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မႏွစ္သက္ သူေတြအတြက္ အဓိပၸာယ္ေကာက္လဲြတာ၊ အျမင္လဲြတာေတြ ျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္ မလဲြႏိုင္တာကေတာ့ လူတစ္ဦးအေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ ေစတနာတရားပါပဲ။ ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ဖို႔ ဘ၀မွာ စုိစုိျပည္ျပည္ လွလွပပ ျဖစ္ဖုိ႔ထားတဲ့ ေစတနာကေတာ့ ဘယ္လုိမွ မလဲြမမွားႏုိင္တာကုိ တပ္အပ္ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာ ရွိပါတယ္။ " အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ " ျဖစ္ပါတယ္။ အာေရာဂ်ံ - အနာေရာဂါ ကင္းရွင္း က်န္းမာျခင္းသည္၊ ပရမံ - ျမတ္ေသာ၊ လာဘံ - လာဘ္တစ္ပါး ျဖစ္သည္ လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ က်န္းမာမွ အလုပ္လုပ္ႏုိင္မယ္။ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ပါမွ မိမိဘဝရဲ႕ တုိးတက္မႈနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့မႈကုိ ရရွိႏုိင္ပါမယ္။ ဒါမွလည္း စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္က်န္းမာနဲ႔ စုိျပည္လွပ ေနမွာပါ။

လူတုိင္းကုိယ္စီ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ ႏုိင္တဲ့ဘဝ၊ ပူပင္ေၾကာင့္က်မႈ ကင္းတဲ့ဘဝ၊ က်န္းမာေရး ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ ေနတဲ့ဘဝ၊ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ျပည့္ျပည့္စံုစံုနဲ႔ ေနရတဲ့ဘဝ ေတြကုိ မက္ေမာၾကတာ ဓမၼတာပါ။ ေငြရွိေပမယ့္ စိတ္မခ်မ္းသာတဲ့ သူေတြ၊ ရာထူးဂုဏ္သိန္ ေတြရွိေပမယ့္ ကုိယ္ မက်န္းမာတဲ့ သူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေဘးနားမွာ ရွိေနၾကတာ၊ ရွိေနတာကုိ ေတြ႕ျမင္ေနရပါလိမ့္မယ္။ တစ္ဖက္က ျပည့္စံုၿပီး တကယ့္လုိအပ္ခ်က္က ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတဲ့ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ မညီမႈမ်ိဳး ေတြကုိလည္း ေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လူတုိင္း အေနမခက္၊ မေသမခက္ဘဲ ဘဝကုိ ခင္တြယ္ မက္ေမာစရာ၊ ေပ်ာ္ေမြ႕စရာ အျဖစ္ ခံယူရွင္သန္ ႏိုင္ေအာင္ အားလံုးပဲ ရယ္ေမာႏုိင္ၾကပါေစ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ေျပာရတာျဖစ္ ပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈေတြနဲ႔ သက္ျပင္းေတြခ်၊ ငုိေၾကြးၿပီး စိတ္ေသာက ေရာက္ေနရတာထက္ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာက ပုိမေကာင္းဘူးလား။ တပိန္ပိန္ တလိန္လိန္နဲ႔ အ႐ုိးေပၚ အေရတင္ၿပီး ကမၼ႒ာန္း ႐ုပ္ေပါက္ေနတာထက္ စာရင္ေတာ့ စုိျပည္လွပၿပီး ၀ေနၾကက ပုိမေကာင္းေပဘူးလား။ ဒါေၾကာင့္ လူတုိင္းကုိပဲ "လွလုိ႔ ၀လုိ႔ပါလား" လုိ႔ပဲ ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ပါတယ္။ ဖတ္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ။

မြန္ျမတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း . . . တဲ့

သူငယ္ခ်င္း
သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘဝကုိ နည္းေပါင္းစံုနဲ႔ ဘက္ေပါင္းစံုကေန စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတြ ေပးႏုိင္စြမ္းတယ္။ တူညီျခင္းေတြနဲ႔ ကဲြျပားျခားနား တာေတြကုိ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ၾကားကေန သူငယ္ခ်င္းေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ သိနားလည္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးေတြ သယ္ေဆာင္လာၾကသလုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဘဝမွာ ဘယ္လုိ ေနထုိင္ရွင္သန္ သြားရမယ္ဆုိတာကုိ သိေအာင္ ကူညီေပးတတ္ၾကတယ္။ တူညီျခင္းက တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခင္မင္ျခင္းကုိ ဆဲြေဆာင္မႈရွိေစၿပီး ကၽြမ္း၀င္မႈအတြက္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈ ကုိရရွိေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားက်တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈကုိ ခံယူတဲ့အခ်ိန္မွာ မသိစိတ္က ထုိပုဂၢိဳလ္က ပုိင္ဆုိင္တဲ့ အရည္အေသြးမ်ိဳး မိမိတုိ႔မွာလည္း ရွိေနၾကတာကုိ အသိအမွတ္ျပဳမိ ၾကပါမယ္။ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ေတြကုိ ၾကည့္မွန္အျဖစ္ သေဘာထားလိုက္ မယ္ဆုိရင္ သူတို႔က ဘယ္လုိလူလဲ ဆုိတာ သိေစဖို႔ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေစတာ ကူညီေပးတတ္ပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ မတူညီတဲ့ ကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြကေနလည္း မိတ္ေဆြေတြက မိမိကုိယ္ကုိမိမိတို႔ သိနားလည္ဖုိ႔ အေထာက္အကူ ေပးပါတယ္။ ကဲြျပားျခားနားမႈ ေတြက တျခားေရြးခ်ယ္မႈေတြကုိ ျမင္ေတြ႕ေစႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လုိလူမ်ိဳး ျဖစ္ခ်င္သလဲ ဆုိတာကုိ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အယူအဆေတြ၊ အေနအထုိင္ေတြ၊ ၀ါသနာေတြ၊ စိတ္ထားခ်င္းေတြ မတူညီၾကသူေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံၾကရ ပါတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနတဲ့သူေတြ ဆီကေနလည္း ဆဲြေဆာင္မႈေတြ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ဆီကေန ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္သက္တဲ့ အစိတ္အပုိင္းေတြကုိ အေကာင္းဘက္ကေန လက္ခံသင္ယူၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ သံစဥ္ညႇိယူလုိ႔ မရတဲ့ အခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲ ဆိုတာကုိလည္း လက္ခံထားဖုိ႔ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ အဖုိးတန္တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေလးေတြ ရရွိလာမွာပါ။


တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝနဲ႔ မိမိရဲ႕ဘဝတုိ႔ ကဲြျပားတာကုိ နားလည္လာတဲ့ အခါမွာ ဒီျခားနားခ်က္အေပၚမာ အသိေတြ ရလာႏုိင္ပါမယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိ မႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ အခ်က္ေတြကုိ မိတ္ေဆြေတြဆီမွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ မွန္သားျပင္ေပၚက အရိပ္ကုိ လက္ခံဖုိ႔ ခက္ခဲခ်င္ ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္၊ မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘဝကုိ ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ အတြက္ နည္းလမ္းေတြ ရွာေဖြေပးဖို႔ အေထာက္အကူ ေပးမွာပါဧကန္မလဲြပါဘူး။ ဒါဟာ သူတုိ႔က ေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ လက္ေဆာင္မြန္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဒီလုိ လက္ေဆာင္ေတြကုိ ေန႔စဥ္ ျပန္ၿပီး ေပးႏုိင္ပါတယ္ မဟုတ္လား။


သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ရတာဟာ ထုိသူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ဘဝကုိ သာယာစုိေျပ လာေစတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ဘဝအခက္အခဲေတြ ၾကားထဲကေန သူငယ္ခ်င္းေတြက ရယ္ရႊင္ျခင္းကုိ ေတြ႕ရွိဖုိ႔ ဝုိင္းဝန္း ကူညီတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘဝရွင္သန္ဖုိ႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ စိတ္သက္သာမႈနဲ႔ အားအင္ေတြကုိ ေ၀မွ်ေပးတဲ့ ထူးျခားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ မ်ားနဲ႔ ေတြ႕ဆံုရတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကံေကာင္းတဲ့သူ ျဖစ္လာရ ပါေတာ့တယ္။ အေကာင္းဆံုး အေဖာ္မ်ားျဖစ္တဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ ဘဝခရီးကုိ အတူေလွ်ာက္လွမ္း ၾကတဲ့အခါမွာ သူတုိ႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္သူေတြဆုိတာနဲ႔ ဘာေတြကုိ ေရြးခ်ယ္ရမယ္ဆုိတာကုိ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိဖုိ႔နဲ႔ ေခ်ာေမြ႕ေျပျပစ္ေစဖုိ႔ကုိ အေထာက္အကူ ေပးတယ္ဆုိတာကုိ နားလည္မိပါတယ္။

(သူငယ္ခ်င္းအသစ္နဲ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနၿပီး မိတ္ေဆြေဟာင္းကုိ ေမ့ခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ ဥပေကၡာျပဳေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကုိ ရည္ရြယ္ပါတယ္)

ပုလဲဧကရီ

ု

သူငယ္ခ်င္း
သူငယ္ခ်င္းကုိ ပုလဲဧကရီ လို႔တင္စားေခၚခ်င္ပါတယ္
ပုလဲဟာ က်က္သေရရွိတယ္။ ပုလဲအေရာင္ဟာ လူသားေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားကုိ ခ်မ္းေျမ့မႈ အေပးႏုိင္ဆံုး ျဖစ္တယ္
သူငယ္ခ်င္းကုိ ျမင္ရရင္ ရင္ကုိ ေအးခ်မ္းၿပီး က်က္သေရရွိတဲ့ သူေလးတစ္ေယာက္လုိပဲ ျမင္မိတယ္
မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္ အဲဒီလုိျဖစ္ေအာင္ စိတ္ထဲအၿမဲ ေမြးေနမိပါတယ္
သူငယ္ခ်င္းကကုိ ပုလဲဧကရီ လုိ႔ တင္စားေခၚေဝၚႏိုင္ေအာင္ ပုလဲဋီကာကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္

ပုလဲဟာ တစ္ျခားေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြလုိ မဟုတ္ပါဘူး
လူတုိင္းနဲ႔ လုိက္ဖက္ တင့္တယ္တယ္
ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး၊ လူမ်ိဳးမေရြး ပုလဲကုိ ၀တ္ဆင္ထားရင္ အားလံုးဟာ တူညီတဲ့ က်က္သေရကုိေဆာင္တယ္
တစ္ျခားေက်ာက္မ်က္ေတြက
တန္ဖိုးအလုိက္ ၾကြားဖုိ႔ ၀ါဖုိ႔ ဂုဏ္ရွိဖုိ႔ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ဖို႔ အတြက္သာ အဓိပၸာယ္ေဆာင္ေပမယ့္
ပုလဲကေတာ့
တည္ၾကည္ျခင္း ၿငိမ္သက္ျခင္း ေမတၱာတရား သက္၀င္ျခင္း စတ့ဲ
က်က္သေရ အရိပ္အေယာင္ေတြနဲ႔သာ နိမိတ္ေဆာင္ေနပါတယ္ .. ..


ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ ဣတၳိယတုိ႔ အလွအပအတြက္ ဖက္ရွင္အမ်ိဳးမ်ိဳး တီထြင္သံုးစဲြခဲ့ၿပီး
ေရစီးေၾကာင္းေတြ တစ္ေခတ္ၿပီးတစ္ေခတ္ ေျပာင္းခ့ဲေပမယ့္ ပုလဲဝတ္ဆင္မႈကေတာ့
ေခတ္အဆက္ဆက္ မေျပာင္းလဲခဲ့ပါဘူး ႐ုိးသြားတယ္ရယ္လုိ႔ မရွိခဲ့ဘူးဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း သိမွာပါ
အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ပုလဲဟာ မိန္းမသားတုိ႔ရဲ႕ႏွလံုးသည္းပြတ္မွာ
ၿမတ္ႏုိးတြယ္တာ ခံုမင္စရာ ရတနာတစ္ပါးအျဖစ္နဲ႔ ထာဝရ ကိန္းေအာင္းေနလုိ႔ပါပဲ
ဒါေၾကာင့္
ပုလဲကုိ ရတနာေလာကရဲ႕ ဘုရင္မ The Queen of Gems လုိ႔ သတ္မွတ္ထားခဲ့ၾကတယ္
ပုလဲဟာ လွပ႐ံုသာမက စန္းပြင့္တယ္ နိမိတ္ေကာင္းတယ္ ဆုိၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ၀တ္ဆင္ခဲ့ၾကတယ္ .. ..

ပုလဲဟာ ေရွးအက်ဆံုး ရတနာတစ္ပါးျဖစ္ၿပီး
တစ္ျခား ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြလုိ ေသြးစရာလည္းမလုိ
အကြက္ေဖာ္စရာလည္းမလုိ အသင့္၀တ္ဆင္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ေက်ာက္ေသြးပညာ မေပၚခင္ကတည္းက ေခတ္စားခဲ့တယ္
ခရစ္ယာန္တုိ႔ရဲ႕ ဓမၼက်မ္းစာမွာပဲ ၾကည့္ၾကည့္
ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတုိ႔ရဲ႕ ရဟူဒီဓမၼက်မ္းမွာပဲ ၾကည့္ၾကည့္
မူဆလင္တုိ႔ရဲ႕ ကုရ္အာန္ က်မ္းမွာပဲ ၾကည့္ၾကည့္
ပုလဲရတနာကုိ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာျခင္း အျဖစ္ တင္စားေဖာ္ျပထားတာေတြ႔ရမယ္ .. ..



မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖုိးကုိ ဘက္စံု ေထာင့္စံုကေန အခ်က္အလက္ေပါင္းစံုနဲ႔ တန္ဖုိးျဖတ္ၾကသလုိ
ပုလဲေတြရဲ႕ တန္ဖုိးကုိလည္း အခ်က္(၇)ခ်က္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္
ပထမအခ်က္ အေရာင္ Colour ျဖစ္တယ္ Body Colour နဲ႔ ေရာင္ေျပး Over Tone ကုိၾကည့္ရတယ္
ဒုတိယအခ်က္က ေတာက္ပမႈစြမ္းအား Lustre
တတိယ ပုလဲရဲ႕ မ်က္ႏွာျပင္မွာ အျပစ္အနာအဆာ ကင္းစင္မႈ
စတုတၳ ပုလဲရဲ႕ သ႑ာန္ Shape
ပဥၥမ အရြယ္ Size
ဆ႒မ အခ်က္က ပုလဲရဲ႕ သီကုံးပံု Make
သတၱမေနာက္ဆံုးအခ်က္က ပုလဲရည္ အထူအပါး Nacre Thickness တို႔ပဲျဖစ္တယ္ .. ..

သဘာဝပုလဲရဲ႕ အေရာင္ေတြကေတာ့
အျဖဴေရာင္၊ ႏုိ႔ႏွစ္ေရာင္၊ ေရႊေရာင္၊ ႏွင္းဆီေရာင္၊ ပန္းေရာင္၊ ခရမ္းေဖ်ာ့ေရာင္၊ လိေမၼာ္ေရာင္၊ ေၾကး၀ါေရာင္ ရွိၾကတယ္
ေမြးပုလဲေတြကေတာ့
အျဖဴေရာင္၊ ႏုိ႔ႏွစ္ေရာင္၊ ႏွင္းဆီေရာင္၊ ပန္းေရာင္၊ အ၀ါေရာင္၊ ေငြေရာင္နဲ႔ မီးခုိးေရာင္ ေတြရွိတယ္
ပုလဲ အစစ္နဲ႔ အတုကုိ လြယ္လြယ္ခဲြျခားတဲ့နည္းကုိ သူငယ္ခ်င္း မွတ္ထားပါဦး
ပုလဲသားကုိ လူရဲ႕ ေရွ႕သြားနဲ႔ ပြတ္ၾကည့္ရတယ္
ပုလဲအစစ္က သြားကုိ သဲနဲ႔ရွသလုိ အာ႐ံုမ်ိဳး ခံစားရလိမ့္မယ္
ပုလဲအတုကေတာ့ သြားမွာ ဘာအာ႐ံုမွမရဘဲ ေခ်ာေနပါမယ္

ပုလဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရွာင္ရန္ ေဆာင္ရန္နဲ႔ သတိထားရမွာေတြကေတာ့
ပုလဲကုိ အက္စစ္နဲ႔ လံုး၀မထိမိပါေစနဲ႔
အက္စစ္ မေျပာပါနဲ႔
အျပင္းစား အလွဆီ၊ အျပင္းစား ေရေမႊး၊ အျပင္းစား Hair Spray မ်ားနဲ႔ ထိလုိ႔မရဘူး
ပုလဲကုိ ၀တ္ဆင္ထားရင္ ေရေမႊးဆြတ္ထာ သတိထားေပါ့ေနာ္
ပုလဲကုိ မဝတ္ဆင္ဘဲ သိမ္းထားမည္ဆုိရင္ေတာင္ (မာဆင့္မ်ားတဲ့)
ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြနဲ႔ ေရာေႏွာသိမ္းဆည္းထားလုိ႔ မရပါဘူး၊ ပုလဲကုိ ပြန္းပဲ့ ပ်က္စီးေစတယ္
အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ကတၱီပါဘူးမ်ားနဲ႔သာ သိမ္းထားသင့္ပါတယ္
ႀကိဳးနဲ႔သီသြယ္ထားတဲ့ ပုလဲလည္ဆဲြဆုိရင္လည္း ေျခာက္လ တစ္ႀကိမ္ႀကိဳးအသစ္လဲေပးရမယ္ .. ..

ပုလဲကုိ ဝတ္ဆင္တဲ့အခါမွာလည္း ပုလဲဟာ ေပၚလြင္ၿပီးသားမုိ႔
ဝတ္ဆင္သူတုိ႔နဲ႔ လုိက္ဖက္ေအာင္ စီစဥ္ရတာလည္း အဆင္ေျပလြန္းပါတယ္
မ်က္ႏွာက် ရွည္သြယ္တဲ့သူဆုိရင္ လည္ပင္းအရင္းမွာကပ္ၿပီး
ပုလဲလည္ဆဲြကုိ ဝတ္ဆင္မယ္ဆုိရင္ ရွည္သြယ္တဲ့ မ်က္ႏွာကို ေပၚလြင္ေစတယ္
ဝုိင္းတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေလးေထာင့္ပံုမ်က္ႏွာပိုင္ရွင္ ဣတၳိယတုိ႔ အေနနဲ႔
ရင္ညြန္႔နဲ႔ ရင္ညြန္႔ေအာက္အထိေရာက္တဲ့ ပုလဲထပ္ကံုးရွည္ကုိ ဝတ္ဆင္ေပးရမယ္
ဒါမွ ရွိၿပီးသားအလွကုိ ပုိေပၚလြင္ေစပါတယ္ .. ..



အျဖဴေရာင္ဟာ လူသားေတြကုိ ခ်မ္းေျမ့မႈ အေပးႏုိင္ဆံုးအေရာင္ ျဖစ္တယ္
အျဖဴေရာင္ရွိေနတဲ့ ပုလဲဟာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ရာ မဂၤလာသေကၤတ ပဲျဖစ္တယ္
လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ ေခတ္ဦးကတည္းကေန ကေန႔တုိင္
သန္႔စင္ျခင္း စင္ၾကယ္ျခင္း အျပစ္ကင္းစင္ျခင္းရဲ႕ ျပယုဂ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ပုလဲဟာ
အပ်ိဳစင္ အပ်ိဳမတုိ႔ ဆင္ျမန္းထားမယ္ဆုိရင္
ဒုိင္ယာနာနတ္သမီး ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ျခင္းကုိ ခံရတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္မိရင္း
မၾကာမတင္ က်ေရာက္မယ့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေမြးေန႔အတြက္ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလုိက္ပါတယ္
စဥ္ဆက္မျပတ္စီးဆင္းေနတဲ့ ေတာ္ဝင္အလွတစ္ပါး ပုလဲရတနာမ်ားနည္းတူ
သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ဘဝလည္း အစြမ္းကုန္ လွပ ခ်မ္းေျမ့ ေပ်ာ္ရႊင္ ႏိုင္ပါေစလုိ႔ .. .. .. ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္ ။

(ပင္ေလာင္းမွာ ရွိေနစဥ္တုန္းက ေရးထားခဲ့တဲ့ စာေလးျဖစ္ပါတယ္။ မူရင္းစာအုပ္ကုိ code မေဖာ္ျပေပးႏုိင္တဲ့ ပ်က္ကြက္မႈအတြက္ ဒီေနရာကေန အႏူးအညႊတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အားလံုးကုိ ေလးစားလ်က္ပါ။)

လူတုိင္းအတြက္ .. ကုိယ္ပါ

လူတုိင္းအတြက္ .. ကုိယ္ပါ

ကုိယ့္မိသားစု အတြက္ျဖစ္ေစ၊ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူကုိျဖစ္ေစ၊ ခင္မင္ရတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ျဖစ္ေစ မထင္မွတ္တဲ့ လုိအပ္တာ ေလးေတြကုိ အေကာင္းဆံုး ျဖည့္ဆည္း ေပးတာက သိပ္ကုိ ႐ုိးစင္းတဲ့အကူအညီ တစ္ခုပဲလုိ႔ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။ ေန႔တုိင္း ကၽြန္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ဘယ္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မသိေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ေသးေသးဖဲြဖဲြ႕ အမွတ္တမဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေလးေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြကုိ အားေပးေထာက္ခံ ေပးတာမ်ိဳး၊ အခ်ိန္နဲ႔ အင္အား ေပးေ၀ၿပီး နားေထာင္ေပးခဲ့တာမ်ိဳး ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္က်ိဳးမပါပါဘဲ လံုး၀ အတၱမဆန္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖုိ႔ကေတာ့ ႀကိဳးစားေနဆဲပါ။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ေနပါေစ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝနဲ႔ တျခားသူေတြ အတြက္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြတစ္သားတည္း တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ေပမယ့္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ ခဲ့မႈအတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သိတဲ့အေလွ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဘဝေနနည္းအေပၚ ကၽြန္ေတာ္ အားရ ေက်နပ္မႈျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆုိ႐ုိးစကားတစ္ခုကုိ သာဓက ျပခ်င္ပါတယ္။ " ေပးဆပ္ျခင္းက သူရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဆုလာဘ္ " ဆုိတာပါပဲ။ ကုိယ္ေရးလိုက္တဲ့ စာေတြအေပၚ စာဖတ္သူေတြက အသိအမွတ္ျပဳ ဖတ္ေပးတာကုိ ျပန္ၿပီး ရရွိပါတယ္။ ကုိယ္ေပးလုိက္တာနဲ႔ တုိက္႐ုိက္အခ်ိဳးအစား ညီညီ ကုိယ္ျပန္ရတာပါ။ ေမတၱာေပးရင္ ေမတၱာျပန္ရသလုိ ေစတနာဟာလည္း တံု႔ျပန္ ေစတနာ ျပန္လာတတ္ ပါတယ္။ ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အတြက္ ေကာင္းတာေလး ကူညီေပးေပမယ့္ တစ္ျခားသူေတြကေရာ ငါ့အတြက္ ဘာလုိ႔ျပန္မလုပ္ေပးတာလဲ ရယ္လုိ႔ ေတြးမိတာမ်ိဳး မရွိခဲ့ပါဘူး။ သူတစ္ပါး အတြက္ ေစတနာနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ ကူညီေပးျခင္းေတြဟာ ဘဝတစ္ခုလံုး လုပ္ေဆာင္ေနရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆထားပါတယ္။ ဒါက မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေပၚမွာ ထားရမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ သေဘားထား အျမင္ေလးပါ။

မိတ္ေဆြဆုိလားပဲ

မိတ္ေဆြဆုိလားပဲ

စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြနဲ႔ ေနထုိင္ရတာ အလြန္မွပဲ စိတ္ကုိေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးေစပါတယ္။ ဘာအရသာနဲ႔မွ မတူတဲ့ အရသာနဲ႔ ျပည့္စံုလွပါတယ္။ တစ္ခါတေလ စိတ္ထဲမွာ ေနေလာင္ခံရသလုိမ်ိဳး မရႊင္လန္းရင္၊ ရည္းစားပူမိလုိ႔ စိတ္ပ်က္ ႏြမ္းလ်ေနရင္၊ ကြန္ပ်ဴတာ အၾကည့္မ်ားလုိ႔ ေခါင္းတစ္ခုလံုး ထံုထုိင္းေနာက္က်ိ ေနရင္ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ သက္သာရာ သက္သာေၾကာင္း အျဖစ္နဲ႔ ကုစားဖုိ႔ရာ နည္းလမ္းေတြ အမ်ားႀကီးထဲက စာေတြဖတ္တယ္၊ ကဗ်ာေတြ ဖတ္တယ္။ သူမ်ားေတြရဲ႕ ကဗ်ာကုိ ဖတ္ၿပီး ခံစားသလုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း မတတ္တေခါက္နဲ႔ ဖန္တီးထားတာေလးကုိ ျပန္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔လည္း ကုိးနတ္ရွင္ ေကာင္းမႈနဲ႔ စာေတြ ကဗ်ာေတြကုိပဲ ဖတ္ေနမိပါတယ္။ စာေတြဆုိတာက သတင္းစာ၊ အားကစားဂ်ာနယ္ကေန ဗဟုသုတရေစမယ့္ စာအုပ္ စာေစာင္ အစံုစံုကုိ ဖတ္ပါတယ္။ ကေလာင္ မေရြးဘူး၊ စာပါအေၾကာင္းအရာ မေရြးဘူး ဖတ္တယ္။ စာေရးသူေတြရဲ႕ ေစတနာကုိ အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုး ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ဘေလာဂ့္မွာ ၾကျပန္ေတာ့ အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္ ရွိတယ္။ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ ၾကည့္ရတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ မီးပ်က္မလဲ၊ ကုိးနတ္ရွင္ ဘယ္အခ်ိန္ က်မလဲနဲ႔ေပါ့။

ဒီကေန႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ကုိ သြားလည္ေတာ့ သူခင္မ်ာ တစ္ေယာက္ထည္း အေဖာ္မယ့္ေနတဲ့ အျပင္၊ သူယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြကလည္း ယံုၾကည္မႈကုိ အလြဲသံုးစား လုပ္သြားလုိ႔ ဆုိတာ သိရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းနဲ႔ သက္ဆုိင္ၿပီး ဒီပုိ႔စ္ေလး ေရးလုိက္မိပါတယ္။ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း မိတ္ေဆြစစ္ဆုိတာ ဘယ္လုိလူမ်ိဳးကုိ ေခၚပါသလဲေပါ့ေလ။

မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ဆုိတာ မိမိကုိ အင္မတန္ ေပးႏုိင္ခက္တဲ့ အရာကုိ ေပးတတ္တယ္။ အင္မတန္ ျပဳႏုိင္ခက္တဲ့ အမႈမ်ိဳး၊ အကူအညီမ်ိဳးကုိ လုပ္ေဆာင္ ေပးတတ္တယ္။ မိမိက သတိလက္လြတ္ ျဖစ္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ေစ၊ တျခားအေျခအေန တစ္ရပ္ရပ္ ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေစ မေကာင္းသျဖင့္ ေျပာဆုိမိတဲ့စကား၊ ျပဳမူမိတဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳး ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း သည္းခံတတ္ ရတယ္။ မိမိက လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားေစခ်င္တဲ့၊ မေပါက္ၾကား ေစလုိတဲ့ စကားကုိေျပာတဲ့ အခါမွာလည္း အဲဒီစကား မေပါက္ၾကားေအာင္ လံုၿခံဳေအာင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ေပးတတ္ရတယ္။ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕လာရင္လည္း မိမိကုိ ေက်ာခုိင္း စြန္႔ခြာမသြားဘူး။ ခ်န္မပစ္ခဲ့ဘူး။ အေၾကာင္းမသင့္လုိ႔ မိမိမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ဆင္းရဲသြားတဲ့ အခါမ်ိဳး၊ အဆင့္အတန္းေလွ်ာဆင္း နိမ့္က်သြားတဲ့အခါ မ်ိဳးမွာလည္း မိမိကုိ မေထမဲ့ျမင္ မျပဳဘူး။ အထင္ေသးတဲ့ အေျပာမ်ဳိး၊ အထင္ေသးတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔ မၾကည့္တတ္ဘူး .. တဲ့။

မိတ္ေဆြစစ္ဆုိတာ ကုိယ္က ခ်မ္းသာရင္ ေအာင္ျမင္ရင္ ေက်ာ္ၾကားသြားရင္လည္း မနာလုိ မ႐ႈစိမ့္ မျဖစ္ဘူး။ မိမိနဲ႔ ထပ္တူစြာပဲ (ဥပေကၡာစိတ္နဲ႔) ၀မ္းသာေန တတ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ ေက်ာ္ၾကားမႈကုိ ၀မ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ တစ္ျခားသူေတြကုိေတာင္ တစ္ဆင့္ ျပန္ေျပာျပေနတတ္ပါေသးတယ္။ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း ဆုိတာ သဒၵါတရားနဲ႔ ျပည့္စံုတယ္။ စင္ၾကယ္တဲ့ သီလရွိတယ္။ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ မ်ားတယ္။ ၀န္တုိျခင္း မရွိဘူး။ ပညာနဲ႔လည္း ျပည့္စံုတဲ့ ပညာတတ္ျဖစ္တယ္။ ဒီလုိစိတ္ထားမ်ိဳးရွိတဲ့ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ဘ၀ခရီးမွာ ႀကံဳေတြ႕ရရင္ သိပ္ကုိ ေအးခ်မ္း ေျပလြင္တဲ့ ဘဝခရီး ျဖစ္မွာပါ။ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္တယ္ လုိ႔ေတာင္ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။

စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္းရွိတဲ့ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ဆုိတာမ်ိဳးဟာ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္းလုိ ရွားပါတယ္။ သူတစ္ပါးကုိ အထင္ေသး အျမင္ေသး ကဲ့ရဲ႕ အျပစ္ျမင္ခ်င္သူ မီးဖုတ္ေက်ာက္လုိ အတုအေယာင္ မိတ္ေဆြေတြက အမ်ားသားပါ။

အခက္အခဲေတြ၊ အႏၱရာယ္ရန္စြယ္ေတြ၊ မုိးသားေတြ ကင္းစင္ၿပီး အရာခပ္သိမ္း ေအးခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ရဲ႕လုိအပ္ခ်က္မွန္သမွ် ကူညီေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြေတြက လက္နဲ႔ သပ္ခ်လုိ႔ မကုန္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားျပားလြန္းလွ ပါတယ္။ ကုိယ္ရီေမာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ္နဲ႔ လုိက္ၿပီး ရီေမာမယ့္သူေတြ မ်ားလွေပမယ့္ ငုိခန္းနဲ႔ ႀကံဳလာတဲ့အခါ ကုိယ္တစ္ေယာက္ထဲပဲ ရွိေနလိမ့္မယ္ဆုိတာ နားလည္ပါ သူငယ္ခ်င္း။

သာမန္အခ်ိန္မွာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အျဖစ္နဲ႔ ေျပလည္ေနမယ္ ထင္ရေပမယ့္ မက္ေမာေလာက္တဲ့ အခြင့္အေရး တစ္ခုခု၊ ရစရာ တစ္ခုခု ရွိလာၿပီဆုိရင္ မိတ္ေဆြအျဖစ္ကေန ရန္သူၿပိဳင္ဘက္ ေတြအျဖစ္နဲ႔ ေရာက္ရွိသြားတတ္တာ ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ အဲဒီမွာ ရစရာရွိတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ၊ အေျခအေနေကာင္း ေတြကုိ ကြယ္လႊင့္ပ်က္စီး ဆံုးပါးသြားေစလုိတဲ့ ဝန္တုိမစၦရိယစိတ္ မ်ား တဖြားဖြား ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ ငါသာယူမယ္၊ ငါသာရေစမယ္ဆုိတဲ့ အတၱစိတ္နဲ႔ တစ္ဖက္လူကုိ မၾကည္ျဖဴႏုိင္ေတာ့ဘဲ ပ်က္စီးသြားေအာင္ မႈတ္ထုတ္ ဖ်က္ဆီးတတ္႐ံုသာမက မိတ္ေဆြစာရင္းကေန မသိမသာ ဖယ္ရွားလုိ႔ ရန္သူစာရင္းကုိ သြတ္သြင္းတတ္ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရွိခဲ့သည္ ဆုိပါလွ်င္ .. .. ..

သူငယ္ခ်င္း ေရ ...
အခက္အခဲနဲ႔ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြ ႀကံဳေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကုိယ့္ကုိ ဘာမွ မကူညီ မ႐ုိင္းပင္းတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳး၊ ကုိယ္လြတ္႐ုန္း သြားတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳးနဲ႔ ေနာက္ေနာင္ ဘယ္ေသာအခါမွ ခရီး အတူတူ မသြားပါနဲ႔လုိ႔ပဲ အမွာစကား ေျပာလုိက္ခ်င္ပါတယ္။